29 Ocak 2013 Salı

Evli, Çalışan, Dershaneye Giden Bir Kadın Olma Sorunsalı


Günler öyle hızlı geçiyor ve ben öyle çok yoruluyorum ki, sonra bir bakıyorum aslında yapmak istediğim şeylerin bir çoğunu yapamadan hafta bitmiş! Çok sinir bir durum ziraa o yorgunluklar boşuna mı dedirtiyor insana. Hafta içi işe gidiyorum, haftasonu dershaneye gidiyorum böylece sabah uykusunu komple hayatımdan kaldırmış oldum. Haftaiçi dershane notlarımı temize çekmem ve test çözmem gerekli. Ama bir yandan da yemek yapmam, ütü yapmam, hatta banyo yapıp saçlarıma şekil vermem gerekli. ( Dikkat ettiyseniz temizlik kısmına hiç girmiyorum bile, başlı başına kabus)

Bunların dışında bir de aile var arkadaşlar var senden beklentisi olan. Haftada bir gün benim aileme bir gün de eşimin ailesine gidiyoruz akşam yemeğine. Ogünlerim ölüyor direkt, hiç ders çalışamıyorum ya da eve vakit ayıramıyorum. Çarşamba günlerim malum Kuzey- Güney ve Muhteşem Yüzyıl günüm. Hafta bir arkadaşlarımızla buluşmasak bu sefer eşime yazık. Ben dershaneye gidiyorum diye onu da asosyal bir insan haline getirmeye hakkım yok tabi. Günler yetmiyor, ben yoruluyorum ve herşey yarım yamalak sanki. Yetişemiyorum. Bilmiyorum belki de üstüste geldiği için böyle hissediyorum. Mutsuz değilim ama yaptığım şeyi hakkını vererek yapmayı sevdiğim için, içimdeki bu huzursuzluk...

Bir de dershaneye gidip sınavı geçip mülakatta falan elenmesek de emeklerimiz boşa gitmese..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Follow Me From Bloglovin

Follow on Bloglovin